Do stolicy Austrii można dostać się każdym możliwym środkiem transportu, więc każdy znajdzie coś na swoją kieszeń. Co ciekawe, przy dobrych promocjach tanie linie lotnicze wychodzą wyjątkowo atrakcyjnie w porównaniu z autokarem lub pociągiem, a podróż trwa tylko nieco ponad godzinę. Finansowo gorzej wypada nocleg. Można oszczędzić, wybierając miejsca daleko od centrum, ale to wymaga wydatków na nie najtańszą komunikację miejską. Ogólnie mówiąc, trzeba nastawić się na to, że Wiedeń jest drogim miastem. Nie dotyczy to tylko kwestii transportu i noclegu, ale ogólnie życia jako turysta. Małe piwo i przekąska na mieście mogą przekroczyć 10 €, nie wspominając już o pełnym wyżywieniu. Jeżeli ktoś planuje odwiedzić wszystkie lokalne browary, to musi nastawić się na spory wydatek.

     Wiedeń jest ogromny i poza starym miastem znajduje się tu sporo innych atrakcji wartych poświęcenia im czasu. Dlatego weekend może okazać się zdecydowanie za krótki na zobaczenie wszystkiego. Inną przeszkodą może też być zasobność portfela, gdyż sporo atrakcji jest dodatkowo płatnych, i to nie mało. Wjazd na wieżę z widokiem na miasto to koszt 18 €, a alternatywa pod postacią diabelskiego młynu jest tylko 5 € tańsza.

     Spacerując po mieście, na każdym kroku można podziwiać piękne zabytkowe kamienice, rozstawione wzdłuż szerokich alei. Na parterze takich budowli znajdziemy piękne sklepy, oferujące lokalnie produkowane słodycze, ubrania znanych marek i biżuterię. Im bliżej ścisłego centrum, tym bardziej luksusowe stają się oferty. Co jakiś czas warto zatrzymać się przy kościele i zobaczyć jego piękne wnętrze, pełne dawnych dzieł sztuki i przykuwających uwagę witraży. Poza podziwianiem zabytkowych budowli w centrum miasta, można udać się do pięknego pałacu Schonbrunn, by pospacerować po ogrodach lub wykupić możliwość obejrzenia wybranych sal w środku. Można wybrać się do parku rozrywki Prater, albo przejść się wokół zjawiskowego Belwederu. Ponadto można wjechać na wieżę w Donaupark, by z wysokości 150 metrów obejrzeć panoramę miasta.

     Pod kątem piwnym Wiedeń jest wspaniałym miejscem. Mieści się tu kilkanaście browarów, co jeszcze bardziej zmusza do pozostania tu na dłużej niż tylko na weekend. Jednak nasze portfele, ilość dni wolnych i niestety też zdrowie nie pozwoliły na odwiedzenie nawet połowy z nich. Kto wie, może jeszcze kiedyś tu wrócimy, by posmakować możliwie jak najwięcej lokalnie warzonego piwa.

1516 BREWING COMPANY

     Jeden z dwóch browarów położonych w ścisłym centrum – Innere Stadt. Lokal przywodzi na myśl typowe puby z Wielkiej Brytanii. W środku jest mroczno, tłoczno i gwarno. Ściany ozdobione są rożnymi reklamami piwa, a nad głowami gości wiszą telewizory i wyświetlają mecze na żywo. Czuć, że to bardzo popularne miejsce, na co wpływ na pewno ma lokalizacja. Piwo można zamówić przy długim barze, ciągnącym się przez cały lokal. Na jego końcu znajduje się wyeksponowana warzelnia. Miejsce można zając przy niewielkich stolikach w środku, w ogródku przed browarem lub na piętrze, gdzie znajduje się drugi, mniejszy bar.

     Do wyboru jest 10 piw, z czego połowa to stała oferta browaru, a druga część zmienia się regularnie. Niestety nie ma możliwości spróbowania wszystkich ani części piw pod postacią deski degustacyjnej, ale jest opcja zamówienia piwa w pojemnościach 0,1, 0,25, 0,4 i 1,5 litra, więc można skomponować własny zestaw, aczkolwiek nie jest to w pełni opłacalne. Najmniejsza pojemność kosztuje 2,10 €, a cztery razy większy pokal jest średnio tylko dwa razy droższy (zależnie od rodzaju piwa). Do napoju można także dobrać typowo barowe przekąski i dania (w skrócie to kiełbasy, precle i burgery), a miła obsługa szybko i sprawnie zrealizuje nasze zamówienie. Jest to fajne miejsce, gdzie czuć klimat klasycznej piwiarni z wieloletnim doświadczeniem, ale mrok i ścisk nieco psują efekt końcowy. Ciężko skupić się na czymś innym niż tylko na piwie czy meczu.

Weisse (American Wheat): – piwo pszeniczne, chmielone odmianą Cascade, miało przyjemny cytrusowy aromat oraz słodkawy, bananowy smak z bardzo wytrawnym, nieco cierpkim finiszem.

Shandy: – lager z lemoniadą jest zwykłym piwem z cytrynową nutą. Nie ma większych wad, ale wolę, gdy cytrusowy klimat bierze się z innych dodatków, niż z gotowego soku dodanego do piwa.

Victory Hop Devil (IPA): – w smaku i aromacie intensywny grejpfrut wymieszany został z karmelową słodkością i z nieco zalegającą goryczką.

Cryo POP (New England IPA): – przepiękny aromat owoców tropikalnych i solidna goryczka, stworzyły bardzo dobre IPA. Niestety ostry, wytrawny finisz trochę zepsuł efekt końcowy.

MAMA KRATF

     To drugi browar, który mieści się w samym centrum – Innere Stadt. Należy do właściciela wielu restauracji, które de facto mieszczą się przy jednym skrzyżowaniu, a sam lokal umiejscowiony został w piwnicy jednej z nich. Po wejściu do środka od razu pojawiają się schody, które kierują nas w dół, gdzie możemy zobaczyć ładnie wyeksponowaną warzelnię, a na końcu długiej sali stoją tanki, odgrodzone od gości tylko prowizorycznym łańcuchem. Wystrój jest prosty, schludny i typowy dla współczesnych browarów restauracyjnych. Ściany ozdabia czerwona cegła, a stoły i krzesła to połączenie drewna z czarną stalą. To klasyczny widok dzisiejszych browarów, ale nadal cieszący oko i nadający nowoczesny, nieco industrialny wygląd.

     Menu oferuje część potraw serwowanych piętro wyżej, zatem do wyboru są głównie burgery i jeden rodzaj steka. Po szerszy wybór należałoby udać się do jednej z kilku knajp nad piwnicą, ale tam nie napijemy się warzonego na miejscu piwa. Lokal serwuje trzy rodzaje własnego piwa, a z pozostałych 3 kranów leją się trunki z innych browarów (w trakcie naszego pobytu były to tylko piwa z Brauwerk, który należy do lokalnego giganta – browaru Ottakringer i zastanawiamy się, czy tak nie jest zawsze). Zatem deska degustacyjna to 3 warzone na miejscu piwa i jedno “gościnne” wybrane odgórnie. Ponadto jest też wybór piw w butelkach, także kilka bezalkoholowych (tu do wyboru nie jest już tylko Ottakringer).

     Mama Kraft to niewielki, nowoczesny browar ze stałą i mało eksperymentalną ofertą warzonego piwa (póki co). Obsługa szybko i sprawnie wydaje zamówienia, ale zdarzają im się pomyłki, a przy większym ruchu potrafią zapomnieć o swoich gościach, co niestety odejmuje punkt z ogólnej oceny.

Mama Kraft (Helles): – Lekka, słodowa baza z przyjemnym i solidnym chmielowym uderzeniem. Niezwykle orzeźwiające piwo.

Wit Bull (Witbier): – W aromacie czuć było kolendrę, a w smaku było silnie wytrawne i mocno estrowe. Zabrakło typowej dla stylu cytrusowej nuty.

Die Herzdame (Red Lager):  – Pełne, słodowe, lekko karmelowe z delikatnym chmielowym finiszem (niestety nieco gryzącym)

SALM BRÄU

     To jeden z dwóch browarów położonych zaraz obok pięknego Belwederu. Lokal przywodzi na myśl klimat Oktoberfest, bo gości wita pani ubrana w tradycyjny bawarski strój i prowadzi do stolika przez piękne wnętrza w starym stylu, wykończone drewnem, kafelkami i ozdobami z chmielowych szyszek. Z końca głównej sali przechodzi się do dodatkowego pomieszczenia, gdzie mieści się warzelnia, a przy niej stoi dodatkowy mały bar i kilka stolików. Na metalowych tabliczkach, zawieszonych pod sufitem, umieszczono opisy poszczególnych sprzętów warzelni, a na ścianie przy toaletach rozwieszono licznie zdobyte nagrody w przeróżnych konkursach. Można też stąd wyjść na zewnątrz i zająć miejsce przy głównym wejściu do browaru.

     Na miejscu produkuje się 5 rodzajów piwa, które nie są zmieniane (ta sama oferta jest dostępna już od lat) i serwuje tradycyjne dania kuchni austriackiej. Obsługa z chęcią podpowie jakie piwo wybrać i na pewno poleci deskę degustacyjną 5×100 ml (piwa sprzedaje się w rozmiarach 0,3, 05, i 1 litr). Ponadto tworzy się tu także inne alkohole jak schnapps czy whisky oraz proponuje zakup butelek piwa i destylatów na wynos oraz szkieł z logiem browaru. Lokalizacja, wystrój oraz poziom piw są świetne. Czuć tu klimat tradycyjnego piwowarstwa, wspartego wieloletnim doświadczeniem. Browar jest idealny na długie wieczory spędzone wśród najbliższych przy dużych kuflach piwa. To zdecydowanie najlepszy lokalny browar, w którym byliśmy, choć kto wie, jak wypadłyby te, których nie było nam dane odwiedzić przez brak czasu i zdrowia.

Helles:  – Słodowe, pełne, lekkie z delikatną goryczką.

Märzen:  – Pełne, wytrawne z nieco karmelową nutą i delikatną goryczką.

Böhmisch Dunkel:  – Ciemne w stylu czeskim. W smaku i aromacie czuć delikatnie kawę oraz karmel. W smaku piwo było słodkie z przyjemną goryczką.

Pils:  – Idealny balans pomiędzy słodem i chmielem, ale goryczka niestety była lekko zalegająca.

Weizen:  – Pełne ciało o wytrawnym finiszu, a w smaku i aromacie idealna równowaga pomiędzy goździkiem i bananem.